terug verder


Nu je uit mijn leven bent
en de reden dat jij moest gaan
mij nog steeds onduidelijk is
je zegt dat jouw gevoel voor mij over is
en dat jouw woorden van vroeger
nu slechts een leeg omhulsel zijn

het omhulsel bevatte de liefde
maar van binnen een leeg karkas
kan ik verder zonder jou
staat de tijd nu stil?

als je nog even bij mij was
zodat ik nog eenmaal dromen kon
voel ik nu een traan over mijn wang
en niemand die me troosten kan

ik kijk naar boven
de sterren boven mij
vertalen de liefde
en stellen me gerust

vierentwintig uur zonder jou
als ik de sterren zou geloven
of de engel die de liefde begrijpt
kan ik ze niet geloven
en langzaam denk ik weer aan die tijd

de leegte van mijn bestaan
valt niet onder woorden te brengen
vierentwintig uur zonder liefde
en door jou lijken de dagen
langer dan voorheen