terug verder


Voordat ik mijn gedachten vertaalde in woorden
waren mijn gevoelens opgeborgen in een doosje
en de sleutel versmolten in eeuwige stilte

Op de hele wereld was jij de enige
die het doosje openen kon
ik voelde mij eenzaam en verlaten
tot jij in mijn leven kwam

Als ik mijn ogen sluit
en luister naar jouw woorden en wie je was
dan gaat mijn hart opnieuw tekeer
en voelde het alsof ik zestien was

Wat de sterren niet konden vermoeden
dat onze liefde zou vergaan
alles heb ik geprobeerd om jou terug te vinden
maar helaas het gevoel is nooit meer gevonden

en toch gaat er geen dag voorbij
dat ik niet in gedachten met je vrij

het spookt om de minuut door mijn hoofd
de kus van een ander, heeft jouw gevoelens voor mij
voor altijd gedoofd