terug verder

 

Soms

Soms wil ik zijn
een bloem

groeiend iedere nieuwe lente weder
op een stengel
in de top
zwellend in de gunstige getij'en
langzaam bloei ik open
oud symbool om opnieuw te hopen

groeiend naar het volle leven
God en de mensen om het even.

Wee die mij afrukt zo'n
die mij plukt met ruw geweld
als op aard het schoon
nooit en nergens meer voor telt.

Ik verwelk en word dan weggeworpen
tot verdriet van elk...
een die mij op wil slorpen.

Laat al mijn schone pracht
ongerept in rust
Slechts lief heeft hij me
die mij kust
en niet gebruikt zijn kracht.

Dan kan ik groeien
bloeien
ieders diepste wens vervullen
openstaande naar het leven
levend jullie vreugd vergullen.

Levend in de hoop op God, die geeft
tot het einde zeggend: mens durf te geloven, dat jij leeft.