Intrusie

ik zit achter glas
weggedoken
en hoewel jij mij niet ziet
komt bij mij alles binnen

ik ben de vrouw achter het raam van haar woning
en jij de voorbijganger op straat
die een blik naar binnen werpt
bewust om te weten wie ik ben
als je me niet ziet, zeggen meubelstukken je genoeg
onbewust, je hoofd vol gedachten
mijn leven meer verstoord dan het jouwe

of jij bent de buurman
van de vrouw achter haar raam van glas
in haar huis van steen
die zijn leven leeft
trap op, trap af
muziek aan, muziek uit
en die, ook zonder binnen te komen
toch binnendringt

Karin ©

terug verder