terug


Maandagmiddag (3)

De cijfers en getallen dansen om haar heen, alsof het vlinders zijn die hebben gevonden wat ze zochten; de
bloem die het lekkerst ruikt en het mooiste is. Kon hij maar voor een paar minuten zuurstof zijn, dat
verlangend wacht door haar opgesnoven te worden. Geïnhaleerd worden door haar longen, zodat hij voor
even dicht bij haar lieve moederhart kan zijn. De gedachte dat het niet altijd maandagmiddag is stemt hem
verdrietig, samen zijn met deze vrouw, ondanks niet intiem, is een dierbare belevenis. Wat zou hij graag een
keer tegen haar tennissen, zodat hij niet meer hoeft te raden hoe mooi haar benen zijn. Met z'n tweeën
dezelfde beleving, hetzelfde plezier, zijn trieste verleden is voorgoed begraven. De speelbal vindt de juiste
balans tussen een tedere en een onzekere wereld, zij zal de wedstrijd winnen, maar toch is ook hij intens
gelukkig. Door haar glimlach vergeet je zelfs je grootste nederlagen en de diepst mogelijke pijn.